Dit was Hillrock 2019

Een glimmende witte tent naast de Zwevezeelse kerk.
Daarnaast een biertent,leuke eetstandjes met afwisseling en een uitzinnige bende van een kleine duizend metalheads.

De dag begon met Fields Of Troy.
Heerlijk onversneden metal die ons richting Tool deed mijmeren.
Louis Soenens aan de zang deed ons qua look en stemvermogen aan een ruwe versie van Mike Patton denken.
Zelfde grimas op zijn gezicht en een heerlijk energieke set.
Een set vol eigen volwassen nummers die één voor één heel mooi overeind staan en zonder twijfel klaar om enkele stappen hoger in  deze line up te zetten.

Guilty As Charged kregen we als tweede band op onze boterham.
Zanger Jan De Vuyssere deed ons qua stem helemaal aan een jonge James Hetfield denken,al hadden die hier geen uitgemolken versie van Ca Plane Pour Moi nodig om een tent te imponeren.
Trash metal op zijn best onder begeleiding van een glimmend witte gitaar in Jan zijn handen en de wilde dreadlocks van Jasper heen en weer zwierend.
Heerlijk heen en weer alsof je een bos strokoord op metal zou kunnen doen dansen.
Rauw en leuk om naar te kijken en zalig om te aanhoren ook.

Bizkit Park is een coverband die ons ook niet nieuw was.
Vorig jaar hebben we ze in de Aalstse binnenstad kunnen aanschouwen op het leuk festivalletje “Blender Undercover”.
Om eerlijk te zijn vonden we ze toen een gewoon matig coverbandje.
Juiste zang en noten,maar niet meer en minder.
Hier een kwartier te laat aan hun set begonnen en in zeven haasten achter het podium die rode pakjes aangetrokken,waren we aan het kijken van “wat gaan we nu krijgen”.
Wel…
We kregen een coverbandje die ons een steen in ons bakkes gooide,dat we naar nog vroegen.
Ze sprongen het podium op en sleepten het publiek mee op een manier waar we in er positieve zin van geschrokken zijn.
Met nummers van Limp Bizkit, Korn, System of a Down, Linkin Park, Slipknot, Papa Roach en dergelijke meer hebben ze ons op een heel mooie manier alle kleuren van de Nu Metal-regenboog laten zien.

Fleddy Melculy hoeven we jullie allang niet meer voor te stellen.
De mannen speelden op zowat alle grote festivals en waren hier meer dan een waardige headliner.
Jeroen op het podium met een grijns van oor tot oor,ontpopt zich in een schreeuwbeest vol demonen binnenin, zingend over de buurman van De Duivel Zelf.
Dat we dat nog mogen meemaken naast de kerk in Zwevezele.
Machtige set voor een uitzinnige massa eigenlijk,waarin ze Apu Van De Nightshop,Pinker en 668 wellicht hebben horen meezingen tot in Waardamme enkele kilometers verder.

Stahlzeit,mocht de avond afsluiten.
De tribute band van het Duitse Rammstein was gepakt en gezakt naar Zwevezele gekomen met een crew van 16 man,en ganse oplegger vol en een tourbus.
De hele show van Rammstein kregen we eigenlijk in een exacte kopie hier te zien.
Inclusief vlammenwerpers,bloedige taferelen,een reuze fallus die spoot dat het een lieve lust was en alles erop en eraan.
Even schoot zelfs door ons hoofd dat na de florentientjes  (plaatselijke lekkernij)  bij bakker Danny hier enkele stappen verder voor hetzelfde geld lagen weg te smelten onder al die hitte.
We vragen hem volgend jaar hoe het afliep.
Hier hebben we alvast een heerlijk festival gekregen,waarvan we nog eerlijk mogen zeggen dat de pintjes aan democratische prijzen over de toonbank gingen.