Afgelopen zondag werden we verwacht op de persvoorstelling van het album “La Loba” van Eva De Roovere.
Een meer originele locatie dan deze hadden we ons niet kunnen inbeelden,zeker gezien de rode draad doorheen het album “de kosmos” betreft.
Het vasthangen van tijd en ruimte en het feitelijke “zijn” op dit planeetje.
De set vangt aan met het titelnummer “La Loba“.
Tom Theuns aan de gitaar en Aurélie Dorzée aan de viool zorgen voor het warme mooie briesje die we door dit concert zouden voelen waaien,en gaven de puurheid die nog altijd in Eva haar muziek zit verweven dat duwtje meer.
Dat het tweede nummer op haar cd de titel “Eén ” draagt verwijst wellicht naar het hoe belangeloos tijd en timing in de kosmos zijn.
Maar we zien het met “wolkjes van adem” in de tekst en de zon in real time geprojecteerd op de achtergrond heel mooi onze ogen en oren strelen.
“Nick En De Wereld is geschreven voor een heel goede vriend van me;hij weet het zelf niet,maar misschien dat hij het straks wel weet.”
Zo vertelde Eva met een zomerse glimlach alvorens de percussiestokjes op elkaar gingen en Aurélie de viool inzette.
Indringer refereerde even naar aliens en ruimtevaarders en zorgde voor een mooie steminteractie tussen beide dames.
Het toverde een glimlach op ons gezicht een ukulele te zien passeren die qua bouw wat in contrast was met Eva haar slanke lichaam in die zomers gestreepte jumpsuit.
Stad In De Woestijn brengt ons naar Las Vegas en San Francisco waar Eva haar inspiratie is gaan putten voor het schrijven van dit album.
De eindeloze zandvlaktes die haar deden denken aan een verlaten planeet.
Bij Gewichtloosheid ging het even over hooikoorts en rondvliegende pollen die invloed op haar stem hadden,maar daar hebben we door deze set niks van gemerkt.
Slaapwandelaars verwijst naar alles wat we beleven eigenlijk maar een illusie is.
Bij Thebe,welke ook één van de manen van Jupiter zou zijn,”sla ons dood,maar we kennen er niks van”,komt de klarinet naar boven.
Eva speelt immers al klarinet sinds haar 8,zo laat ze even vallen.
Wild Kind zorgde op het album voor een samenwerking met de Nederlandse rapper Diggy Dex,waarmee zee ook samenwerkte voor een remake van Slaap Lekker (Fantastig Toch) een jaar of tien geleden.
Bij Radiogolf,kregen we even een uitleg over een clipje met Indisch-Turkse dansen,die ons rijkhalzend doet uitkijken naar hoe de clip van het nummer er zou gaan uit zien,als die er komt.
Licht bracht ons op zijn beurt naar de liefde voor één persoon,die je eigenlijk kan reflecteren naar de liefde voor alles wat je rondom ziet.
De xylofoontoontjes in het nummer deed ons even terugdromen naar de beginjaren van deze rasartieste.
Toen gleden we de set uit met Hoeveel Tijd Is Er Nog.
Beseffend dat tijd een uitvinding van de mens is,die ons toch alleen maar tijdsdruk brengt,waaruit we bij deze even zijn kunnen ontsnappen.
We zagen een trio spelen als een geoliede machine en het smaakte als de puurste en lekkerste honing.
Wil je ze live zien,wat we heel sterk aanraden,volg dan onderstaande link.
https://www.evaderoovere.be/concerten
cultuuronline.com 